رهایی

ثانیه ها را می شمارم تا وقتی که به آغوشم برگردی...

دلم دیوانه- بودن با ترا میخواستسروش آوازها میخواند، مسحورِ شکوهِ شبولی مسکین دلم، انگشت خاموشی نِهان بر لبشنودن با تو را میخواستبه حسرت آنچنان میگفت از "آن شبهای" رویاییکه پنداری نبیند هیچ از "این شبها""خوشا"میگفت، با ناخوشترین احوال، سر در چاه تنهایی:خوشا، دیگر خوشا، آن نازنین شبها!که ما در بیشههای سبز گیلان میخرامیدیمو جادوی طبیعت را در افسونِ شبِ جنگلبه زیباتر جمال و جلوه میدیدیمو اما بیخبر بودیم، با شور شباب و روشنای عشقکه این چندم شب است از ماه؟و پیش از نیمشب، یا بعد از آن خواهد دمید از کوه...

نگران نباشمن میدانم چگونهبا حسرت نبودنت تا کنمفقط برایم بنویسهنوز میخندیxa0...